Historia
Rok później pod ich wpływami znajdowała się również Gmina Wicko. Chrześcijaństwo wywarło ogromny wpływ na dzieje naszej Gminy, wraz z
Panowanie rycerzy krzyżowych skończyło się w 1466 roku, a nowym władcą lennym został Książe zachodniopomorski Eryk II. Dzisiaj w miejscu gdzie znajdowało się grodzisko, stoi Kościół zbudowany w 1890 roku. O historii tego miejsca dowiadujemy się z ustawionych tablic historycznych i makiety grodu, a dnem suchej fosy prowadzi ścieżka historyczno - przyrodnicza.
Reformacja na początku XVI wieku wzmocniła wpływy ewangelicko - niemieckie na terenach Gminy, a osłabiła wpływy polsko - katolickie. Jeszcze w XVIII wieku dominował język polski w szkołach i kościołach, ponieważ język kaszubski był wtedy tylko językiem mówionym. W Roszczycach w roku 1769 wszyscy mieszkańcy byli Polakami lub Kaszubami używającymi w czasie mszy języka polskiego.
W Gminie Wicko znajdują się cztery zabytkowe kościoły, z których najstarszy zbudowano w 1659 roku w Roszczycach. Tutaj też w krypcie znajdują się zmumifikowane ciała rodu Krokowskich, nie którzy przedstawiciele tego znamienitego rodu służyli polskiemu królowi.
W 1657 roku na mocy traktatów welawsko - bydgoskich zagwarantowanych mocą pokoju oliwskiego i ustawą sejmową z 1661 roku ziemia lęborska zostaje oddana w lenno elektorowi brandenburskiemu Fryderykowi Wilhelmowi, co w praktyce oznacza panowanie niemieckie aż do 1945 roku. Na początku marca 1945 wojska rosyjskie wypierają z tych terenów wojska niemieckie, grabiąc co się da, zabierając jako odszkodowanie wojenne nie tylko inwentarz żywy, ale także maszyny i inne urządzenia. Zniszczeniu uległo wiele budynków, w samym Wicku spalono trzy gospodarstwa wraz z zabudowaniami, 9 osób spłonęło żywcem. Polscy osadnicy przybywający stopniowo do naszej gminy nie ufali Rosjanom i długo jeszcze byli niepewni przyszłości obawiając się powrotu Niemców. Wszystkie te czynniki nie sprzyjały rozwojowi gospodarczemu Gminy.
W roku 1945 przeważała jeszcze ludność Niemiecka, nawet nie którzy sołtysi byli Niemcami. Grasowali tutaj również szabrownicy z innych terenów Polski, bowiem los tych ziem nie był jeszcze rozstrzygnięty. Słabe zaludnienie naszej gminy w 1945 roku przez ludność polską doprowadziło do wyburzenia wielu budynków szczególnie tych położonych na uboczu, materiał w ten sposób pozyskiwany wywożono do Gdańska, Warszawy i innych miast, gdzie wykorzystywany był do odbudowy. Szacunkowo jedna czwarta budynków przestała istnieć.
Większość miejscowości na terenie Gminy to dawne majątki ziemskie (Zdrzewno, Kopaniewo, Komaszewo, Charbrowo, Skarszewo, Wrześcienko, Ulinia, Sarbsk i inne). Większość z nich przekształcono po wojnie w Państwowe Gospodarstwa Rolne. Dawne pałace stały się siedzibami PGR –u. Część tych zabytkowych dworków została niestety bezpowrotnie zniszczona (nie zachował się pałac w Kopaniewie, Bargędzinie i Skarszewie).
Wicko w obecnym kształcie administracyjnym funkcjonuje dopiero od 1973 roku, przed wojną tzw. gmina wiejska Wicko składała się tylko z trzech miejscowości :
